و چون پيغمبر هميشه در دار دنيا باقى نخواهد بود بلكه او نيز مانند ديگران دار فانيرا وداع خواهد نمود و شريعت او بايد باقى باشد بعد از او و از براى آن بايد حافظى باشد بعد از او تا آن را از شبهات معاندين نگاهدارى نمايد و مجملاترا براى مردم بيان كند و او امامست . پس او نيز بايد شناخته شود تا بتوان بعد از پيغمبر صلى اللّه عليه و إله رجوع نمود به او . و چون تكليف ثابت شد و هر عملى جزائى دارد و بر ترك آن مؤاخذه بايد بشود و معلومست كه در اين دنيا جزائى داده نميشود بلكه محلى ديگر بايد براى جزا باشد چنانچه بيايد انشاء اللّه پس بايد دانست كه محلى ديگر و زمانى ديگر هست تا در آنوقت و محل جزاى اعمال داده خواهد شد و آن معاد است . پس به اين دليل علم بمعاد نيز واجبست . و اما دليل نقلى پس آن نيز از دو راهست اول كلام خداى تعالى است كه ميفرمايد ( ( فَاعْلَمْ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ ) ) يعنى بدانكه خدائى نيست مگر اللّه و امر براى وجوبست . پس دانستن اينكه جز اللّه خدائى نيست واجب باشد . دوم اينكه چون اين آيهء شريفه نازلشد ( ( إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ ) ) يعنى بدرستيكه در آفرينش آسمانها و زمين و در آمد شب و روز هر آينه علامات و آياتيست كه دلالت مىكند بر وجود صانع و يگانى او ولى صاحبان عقل و هوش آن را درك مينمايند . پس حضرت رسول صلى اللّه عليه و إله فرمود واى بر كسى كه اين آيه را بخواند و زبان خود را به آن حركت دهد و تأمل و تدبر و تفكر ننمايد در معنى آن و حضرت مذمت فرمود كسى را كه تدبر ننمايد در اين آيه يعنى استدلال نكند به آنچه آيهء شريفه متضمن آن است از ذكر آسمانها و زمين و آنچه در آنها